شمارهٔ ۸۰۲ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای غنچه که خنده هر دم از سر گیری
دل می دهدت که لب ز هم بر گیری؟
وی نرگس شوخ دیده بی چهرۀ او
چشم آب نگیردت که ساغر گیری؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به غنچه‌ای اشاره می‌کند که همواره در حال لبخند زدن است و دلش می‌خواهد لب‌هایش را از هم باز کند. همچنین از نرگس زیبایی صحبت می‌کند که چشمانش بی‌چهره هستند و به او می‌گوید که نباید از زیبایی‌اش غافل شود. شاعر به نوعی در حال ستایش زیبایی و لحظات شیرین است.