شمارهٔ ۸۱۴ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با دل گفتم تو باری آخر نیکی
از من دوری به یار من نزدیکی
دل گفت که با دهان و زلفش عمریست
تا می سازم بتنگی و تاریکی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده با دلش صحبت می‌کند و می‌گوید که باید این آخرین بار خوبی‌ها را از او ببیند. او ابراز می‌کند که دوری از او برایش سخت است، اما نزدیکی او به محبوبش آرامش‌بخش است. دل گوینده می‌گوید که با دهان و زلف محبوبش در تاریکی و تنگی، همواره مشغول ساختن خاطرات است.