شمارهٔ ۸۲۲ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به نتایج عمل‌های خود اشاره می‌کند و می‌گوید که همه چیز به کارما (نتایج اعمال) مربوط می‌شود که به بی‌فرجامی منجر شده است. او اذعان دارد که تن خود را به بدی‌ها داده و حتی در این شرایط هم نه به آرزوهای خود رسیده و نه صبر بر ناکامی دارد، به همین دلیل دچار سوختگی و ناامیدی شده است.