شمارهٔ ۸۴۰ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گل رفت بدریورۀ هر انجمنی
تا کرد پر از قراضۀ زر دهنی
وانگه ز قواره های پیراهن او
بر دوخته نام و ننگ را پیرهنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیتی می‌پردازد که شخصیت گل در دل هر مجلسی ایجاد می‌کند. او با اشاره به لبخند و درخشش گل، نماد ثروت و زیبایی را معرفی می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که بر اساس ویژگی‌های او، نام و ننگ به عنوان سرنوشتی برایش رقم خورده است. این ابیات به نوعی نشان‌دهنده تضاد زیبایی و عواقب اجتماعی آن هستند.