شمارهٔ ۸۶۴ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلف تو چو بروی تو افتد گویی
در شب بچراغ می کنم دلجویی
نی نی که سر زلف تو جای دل ماست
کردی تو بجای دل ما نیکویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت موی محبوب اشاره دارد. شاعر می‌گوید وقتی که موی معشوق بر روی او می‌افتد، گویی شب در حال روشن شدن است. او دل خودش را در تلاش برای خوشنودی محبوب می‌سازد و تعبیر می‌کند که موی محبوب جای دل او را گرفته و او به جای دل وی، زیبایی و محبت را نثار کرده است.