شمارهٔ ۱۸۸ افسر کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به درخواست شاعر از محبوبش اشاره دارد که آیا می‌تواند از خصومت‌ها و بی‌عدالتی‌ها فاصله بگیرد و به جای آن مهربان باشد. شاعر معتقد است که زیبایی محبوبش باعث روشنایی جهان شده و از او می‌خواهد که آتش عشق را خاموش کند. او همچنین به حالت مستی و دیوانگی‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که این وضعیت آسان‌تر از آن است که بخواهد جذابیت او را فراموش کند. با ابراز آرزو برای زندگی و عمری نو، شاعر از محبوبش می‌خواهد در آغوشش بگیرد. او همچنین به شیشه باده‌ای که محبوب با دیگران می‌نوشد، اشاره می‌کند و او را به نوشیدن به جای حسرت دیگران دعوت می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که اگر محبوب بخواهد به او توجه کند، باید خود را فراموش کند.