شمارهٔ ۲۶ افسر کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و فریبندگی معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او از زلف‌های بافت‌دار و زیبایی چهره‌ی او سخن می‌گوید که مانند دام و کمند، روح و دل عاشقان را اسیر می‌کند. ابروهای پرچم‌مانند او نیز به جنگ با عاشقان می‌رود و جان‌ها و دل‌ها را به غارت می‌برد. شاعر به وصف قامت خمیده و چهره‌ی غمگین او می‌پردازد که همچون پرنده‌ای تیره‌فام بر درخت نشسته و با زیبایی‌اش دل‌های بسیاری را می‌برد. در نهایت، او با اشاره به قدرت مژگانش که مانند لشکری خونخوار است، قدرت و تاثیر عشق او را بیان می‌کند.