شمارهٔ ۲۱ کسایی
کسایی مروزی / ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
کافور تو با لوس بود مشک تو با ناک
با لوس تو کافور کنی دایم مغشوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی تضاد و زیباییهای عطرها اشاره دارد. "کافور" و "مشک" به عنوان نمونههایی از عطریات با ویژگیهای متفاوت معرفی میشوند. شاعر با استفاده از این دو عنصر، بیان میکند که اگر کافور و مشک با هم ترکیب شوند، نتیجهای منحصر به فرد و خاص به وجود میآید. در واقع، اشاره به این دارد که ترکیب این ویژگیهای متضاد میتواند زیبایی خاصی ایجاد کند.