آن خوشه های رز ... کسایی
کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آن خوشه های رز نگر آویخته سیاه
گویی همی شبه به زمرد در اوژنند
وان بانگ چَزد بشنو ، از باغ نیمروز
همچون سفال نو که به آبش فرو زنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به زیبایی گلهای رز سیاه اشاره میکند که به نظر میرسد در نور و درخشندگی زمردی غرق شدهاند. همچنین صدای جالبی که از باغ در نیمروز به گوش میرسد، به مانند سفالی نو است که به آب زده میشود. این تصاویر، حس زنده و زیبا از طبیعت را منتقل میکنند.