نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

نیلوفر کبود کسایی

کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

نیلوفر کبود نگه کن میان آب

چون تیغ آب‌داده و یاقوت آبدار

همرنگ آسمان و به کردار آسمان

زردیش بر میانه چو ماه ده و چار

چون راهبی که دو رخ او سال و ماه زرد

وز مِطرَف کبود ردا کرده و ازار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف نیلوفر آبی می‌پردازد که در میان آب قرار دارد. تصویر نیلوفر به‌عنوان چیزی زیبا و گرانبها، که هم‌رنگ آسمان است و خصوصیات خاصی دارد، تشبیه می‌شود. زردی آن مانند ماه دهم و چهارم است و به آن حالت روحانی و معنوی نیز داده شده است، مانند راهبی که لباس‌های خاص به تن کرده است. در کل، شعر به زیبایی و انسجام طبیعت و روحانیت نیلوفر اشاره دارد.