نیلوفر کبود کسایی
کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
نیلوفر کبود نگه کن میان آب
چون تیغ آبداده و یاقوت آبدار
همرنگ آسمان و به کردار آسمان
زردیش بر میانه چو ماه ده و چار
چون راهبی که دو رخ او سال و ماه زرد
وز مِطرَف کبود ردا کرده و ازار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف نیلوفر آبی میپردازد که در میان آب قرار دارد. تصویر نیلوفر بهعنوان چیزی زیبا و گرانبها، که همرنگ آسمان است و خصوصیات خاصی دارد، تشبیه میشود. زردی آن مانند ماه دهم و چهارم است و به آن حالت روحانی و معنوی نیز داده شده است، مانند راهبی که لباسهای خاص به تن کرده است. در کل، شعر به زیبایی و انسجام طبیعت و روحانیت نیلوفر اشاره دارد.