عبرت کسایی
کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای برکشیده منظره و کاخ تا سهیل
برده به برج گاو سر برج و کنگره
از پنجره تمام نگاه کن به بوستان
کان خانهٔ مقام تو را نیست پنجره
باز شکار جوی هزیمت شد از شکار
از کبر ننگرد به سوی کپک و کودره
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی‌ها و شکوه یک منظره و کاخ می‌پردازد که در آن از سر برج‌ها و کنگره‌ها نمایی زیبا به سمت بوستان وجود دارد. شاعر به این اشاره می‌کند که خانه او از داشتن پنجره بی‌بهره است و در ادامه به مفهوم شکست و افتادن از شکار اشاره می‌شود. به نوعی، شاعر از اهمیت تواضع سخن می‌گوید و بر این نکته تأکید دارد که نباید به مسائل بی‌اهمیت توجه کرد.