جامه و کفن کسایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره بیهوده‌گی زندگی و فریب خوردن انسان‌ها به ظاهر و ظواهر دنیوی است. شاعر به انسان‌ها یادآوری می‌کند که در این دنیا به دنبال خوشنودی دیگران و ظاهرسازی نباشند، چرا که در نهایت روز مرگ، آنچه باقی می‌ماند فقط کارهای واقعی و اعمالشان است، نه لباس‌ها و ظواهر. بنابراین، بهتر است به جای درگیر شدن با مشغله‌های بیهوده، به درون خود و اعمال شایسته توجه کنند.