شمارهٔ ۱۰۲ خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
من که خاقانیم حساب جهان
جو به جو کرده‌ام به دست خرد
همت من عیار ناکس و کس
دید چون بر محک معنی زد
نیست از ناکسان مرا طالع
آزمودم به جمله طالع خود
هیچ بد گوهرم نگوید نیک
هیچ نیک اخترم نخواهد بد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به مقام و جایگاه خود اشاره می‌کند و می‌گوید که به عنوان خاقان (شاه)، جهان را با خرد و دانایی خود مدیریت کرده است. او همت خود را از ناکسان و افراد بی‌ارزش جدا می‌داند و بر این نکته تأکید می‌کند که هیچ چیز بدی از او دیده نمی‌شود و تقدیرش نیز دیگران را به او نسبت نمی‌دهد. در نهایت، او تاکید دارد که هیچ چیز خوبی از دیگران برای او بد جلوه نخواهد کرد.