شمارهٔ ۱۲۳ خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
شکست این دلم نادرست اعتقادی
به سم خار در دیدهٔ آرزو زد
خطا کرد پرگار غمزش همانا
که زخمی بر آن سینهٔ نیک‌خو زد
شنیدی که زنبور کافر بمیرد
هر آنگه که نیشی به مردم فرو زد
نه کژدم سر نیش زد عالمی را
که او را وبال آمد آن نیش کو زد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به نادرستی اعتقادات و آسیب‌هایی که عشق و آرزوها به دلش زده‌اند، اشاره می‌کند. او به نوعی شکست عشقی و درد ناشی از آن پرداخته و می‌گوید که این درد ناشی از اشتباهاتی است که انجام شده. به نوعی مقایسه‌ای با زنبور و کژدم می‌کند، که هر یک به نوعی به دیگران آسیب می‌زنند، اما در نهایت خودشان نیز دچار آسیب می‌شوند. این شعر نشان‌دهنده‌ی زخم‌های عاطفی و تأثیرات منفی بر روح و روان انسان است.