نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح خاقان اعظم منوچهر شروان شاه خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

ولینعمتم کیست خاقان اعظم

کز انعام حق دعاگو شناسد

محمد خصال است و حسان او من

من او را شناسم مرا او شناسد

منم در سخن مالک الملک معنی

ملک سر این نکته نیکو شناسد

بلی هر زری را عیاری است و وزنی

محک داند آن و ترازو شناسد

بیانی که نغز است فرزانه داند

کمانی که سخت است بازو شناسد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به تعریف و تمجید از شخصیتی بزرگ و قدرتمند می‌پردازد، که به خاطر نعمت‌های الهی و احسان‌هایش شناخته شده است. او خود را با ویژگی‌ها و خصال نیک محمد مقایسه می‌کند و بیان می‌کند که او به خوبی این شخصیت را می‌شناسد و او نیز او را می‌شناسد. همچنین به موضوع علم و آگاهی اشاره می‌کند و به دقت و سنجش در مورد چیزها اشاره می‌نماید، به این معنا که هر چیز ارزشمندی به معیاری نیاز دارد تا به درستی سنجیده شود. به عبارت دیگر، او به درک عمیق و معرفت اشاره دارد که نیاز به شناخت و شناخت از ویژگی‌های واقعی چیزها دارد.