نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۶ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

خاقانیا به بغداد اهل وفا چه جوئی

کز شهر قلب کاران این کیمیا نخیزد

گر خون اهل عالم ریزند دجله دجله

یک قطره اشک رحمت از چشم کس نریزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به شهر بغداد و وفای اهل آن اشاره می‌کند و می‌گوید که در این شهر، عشق و انسانیت وجود ندارد. حتی اگر خون مردم دنیا بر زمین ریخته شود، کسی برای آن اشکی نخواهد ریخت. این شعر نشان‌دهنده بی‌توجهی و بی‌احساسی جامعه است.