شمارهٔ ۱۳۳ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره سپهر مکارم صفی است که صفات خوب او باعث ناراحتی دشمنانش شده است. از او قدرت و عظمت بیشتری به دست آمده و روزگار در نظر مکارم نیکو شده است. صدای او مانند خورشید درخشان شده و آگاهی او به سطحی بالاتر رسیده است. شاعر در اینجا به کندی پیشرفت برخی افراد اشاره می‌کند و در عجب است که چرا درون عقل او سنگینی احساس می‌شود، به ویژه زمانی که او از نظر علمی به بالاترین حد رسیده است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که شاید یک مشکلی وجود دارد که مانع از درک کامل او از مسائل است.