نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۶ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

رشتهٔ کژ داشتی در سر مگر خاقانیا

گر زمانه پای بندت ساخت ویحک داد بود

از سرت بیرون کشید آن رشته در پایت ببست

چون فرو دیدی نه رشته کهن و پولاد بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، اشاره به اوضاع و احوال فردی شده که در زندگی خود مشکل یا تحدیداتی دارد. "رشته کژ" نشان‌دهنده دغدغه‌ها و مشکلاتی است که در سر دارد، در حالی که "خاقانیا" به قدرت و حاکمیت اشاره می‌کند. زمانه او را به چالش کشیده و باعث شده که او از مشکلات خود رهایی نداشته باشد. در نهایت، او متوجه می‌شود که مشکلاتش عمیق و پرقدرت هستند، به گونه‌ای که نمی‌تواند به راحتی از آن‌ها خلاص شود.