شمارهٔ ۱۷۱ - در مرثیهٔ وحید الدین عم خود خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنک
زیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
دعوی نسبت ز عم کن نز پدر زیرا تو را
عم پدید آورده بود ارنه پدر گم کرده بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به فردی اشاره می‌کند که از خاک (یعنی انسان) به زندگی و مردم آمده، اما اکنون در خاک و مرده است. او همچنین به موضوع نسبت و اثبات اهمیت پدر و عم در زندگی اشاره می‌کند، به این معنی که خلاقیت و وجود انسان به پدرش بازنمی‌گردد، بلکه به عم (عمو) او مربوط می‌شود. در نهایت، شاعر از تقدیر و سرنوشت انسان سخن می‌گوید و به اندیشهٔ افول و زوال زندگی اشاره می‌کند.