شمارهٔ ۱۸۹ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خود خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چون من خطر زدم به فراق از پی وحید
جان از پی وحید برآمد بدان خطر
آمد به گوش من خبر جان سپردنش
جانم ز راه گوش برون شد بدان خبر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به خاطر دوری از وحید، با خطر مواجه می‌شود و احساس می‌کند جانش به خاطر این دوری در حال خروج است. وقتی خبر مرگ وحید به او می‌رسد، جانش به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد و گویی از بدنش خارج می‌شود.