شمارهٔ ۱۹۰ - در مرثیهٔ صدر الدین خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
جهان پیمانه را ماند به عینه
که چون پر شد تهی گردد به هر بار
کنون از مرگ صدر الدین تهی گشت
نپندارم که پر گردد دگر بار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به تشبیه جهان به پیمانه‌ای اشاره شده که هر بار که پُر می‌شود، در نهایت تهی می‌گردد. پس از مرگ صدرالدین، شاعر احساس می‌کند که این پیمانه دیگر هرگز پر نخواهد شد. به عبارتی، فقدان او حالت تهی‌ای در جهان به‌وجود آورده که دیگر تکرار نخواهد شد.