نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۹ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

مهترا بلبل انسی پس از این

بجز از دست ادب دانه مخور

فی‌المثل تو خود اگر آب خوری

جز ز جوی دل فرزانه مخور

به سفر سفره گزین خوان چه مخواه

مرد خوان باش غم خانه مخور

حصه‌ای زین دل آبادتر است

غصهٔ عالم ویرانه مخور

عاقل شیر دلی باده مگیر

حض خرگوش به پیمانه مخور

ز آب آن میوه که روباه خورد

آب کون سگ دیوانه مخور

عارفانه بزی اندر ره شرع

از اباحت دم فرغانه مخور

آشنای دل بیگانه شدی

آب و نان از در بیگانه مخور

مادر روزی ار افگانه فکند

غم مبر انده افگانه مخور

آز چون نیست در سفله مزن

موی چون نیست غم شانه مخور

همچنین در پی یاران می‌باش

یار یارا زن و بهنانه مخور

گفتی ار من به معسکر برسم

نان ترکان خورم آن خانه مخور

نان ترکان مخور و بر سر خوان

به ادب نان خور و ترکانه مخور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، مهترا بلبل انس به دیگران توصیه می‌کند که از چیزهای ناپسند یا زشت دوری کنند و به جای آن‌ها به جنبه‌های مثبت و زیبا زندگی توجه کنند. او بیان می‌کند که باید از عشق و ادب پیروی کرد و غم و اندوه را کنار گذاشت. شاعر به ما می‌گوید که اگر از هر چیزی لذت می‌بریم، باید آن را از منابع شایسته و پسندیده به دست آوریم و از یافته‌های ناپسند پرهیز کنیم. در نهایت، او به پیروی از دوستان خوب و از زندگی در کنار آنها تأکید می‌کند و بر اهمیت حفظ آداب و رسوم در زندگی اشاره دارد.