شمارهٔ ۲۰۲ - در تحسر مرگ رشید فرزند خود خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
ای خواجه حساب عمر برگیر
زین خط دو رنگ شام و شبگیر
جز خط مزور شب و روز
حاصل چه ازین سرای تزویر
خوانی است جهان و زهر، لقمه
خوابی است حیات و مرگ، تعبیر
خاقانی از انده رشیدت
تا کی بود اشک و نوحه بر خیر
کاین نوحهٔ نوح و اشک داود
در یوسف تو نکرد تاثیر
جانی ز تو بستدند و دادند
فرزند تو را به گاه تصویر
فرزند که از تو بستد ایام
این جان به تو باز داد تقدیر
او زود شد و تو دیر ماندی
این سود بدان زیان همی گیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از شاعر خاقانی به تأمل در مورد گذر عمر و فریب‌های زندگی اشاره دارد. شاعر خواستار محاسبه عمر خود می‌شود و بیان می‌کند که زندگی تنها یک نمایش است و شب و روز تنها خطوطی در این نمایش هستند. او از غم و اندوه طولانی خود سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که ناله و اشک بر مشکلات زندگی تأثیر چندانی ندارد. در نهایت، به تضاد میان زندگی و مرگ می‌پردازد و تأکید می‌کند که هر چند زندگی سریع می‌گذرد، اما باید به یاد داشته باشیم که تقدیر در نهایت اقدام خود را انجام می‌دهد و کسانی که از ما جدا می‌شوند، ممکن است به نحوی بازگردند.