نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۰ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

به مجلس کو نزیل جود خویش است

کجا یارم که نزل دون فرستم

اگرچه ماهی از یونس شرف یافت

به یونس فلس ماهی چون فرستم

چه مرغم کز پی شهباز شیبت

قبا اطلس، کلاه اکسون فرستم

کلاه از زرکش خورشید سازم

قبا از ازرق گردون فرستم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن شاعر به نمایندگی از خود به مجلس یا محفل خاصی اشاره می‌کند که در آنجا به اشخاص خاصی توجه دارد. او می‌گوید که اگرچه ماهی از یونس مقام و شرافت کسب کرده، اما او نمی‌داند چگونه می‌تواند فلس‌های یونس را به او برساند. همچنین، او به پرنده‌ای اشاره می‌کند که در پی شکار شاهین به سر می‌برد و با طعمه‌ای گران‌قیمت خود را می‌سازد. در نهایت، او می‌گوید که کلاهی از خورشید و قبا از آسمان می‌سازد تا به آن مجلس تقدیم کند. به طور کلی، این متن به آداب و کمالات و طمع شاعر برای تقدیم هدایا به بزرگان اشاره دارد.