نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۲ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

آرزو بود نعمتم لیکن

از خسانِ زَمَن نپذرفتم

بیش می‌خواستم زمانه نداد

کم همی داد من نپذرفتم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان آرزوهایش می‌پردازد و می‌گوید که اگرچه آرزوهایش نعمتی بوده، اما بخاطر کم‌لطفی سرنوشت نتوانسته به آن‌ها دست یابد. او از طرفی بیشتر از آنچه که به او داده شده خواسته، ولی زمانه نتوانسته این خواسته‌ها را محقق کند و همچنین از آنچه که به او داده شده نیز راضی نبوده است.