نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۶ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

آن به من می‌رسد ز سختی و رنج

که به جان مرگ را خریدارم

جای من نقطه‌ای است گوئی راست

زانکه سرگشته زیر پرگارم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده از شدت درد و رنجی که متحمل شده، به مرگ به عنوان یک راه حل فکر می‌کند. او احساس می‌کند که جایگاهش در زندگی مانند یک نقطه‌ای بی‌هدف است و در نتیجه، به سرگشتگی و بلاتکلیفی خود اشاره دارد.