نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۵ - در طیبت خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

من این دو لفظ مثل سازم از کلام عوام

به قوت آنکه ز هر شوخ چشمم آید خشم

که مرد را رگ چشم است بسته بر رگ کون

که چون برید رگ کون بریده شد رگ چشم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ارتباط عمیق بین احساسات و جسم انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که غم و خشم او از چشمش ظاهر می‌شود، زیرا بین چشم و جنبه‌های دیگر وجود انسان ارتباطی وجود دارد. به طور کلی، این بیانگر تأثیر متقابل احساسات و جسم در زندگی انسان‌هاست.