شمارهٔ ۲۶۲ خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
هست او سیاه چرده و من هم سپید سر
با یار، من موافقه زین باب می‌کنم
او بر رخ سیاه، سپیداب می‌کند
من بر سر سپید، سیاه آب می‌کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به تضاد رنگ‌ها و زیبایی‌های هر یک اشاره دارد. شاعر به تفاوت رنگ پوست خود و یارش اشاره می‌کند؛ او سیاه و شاعر سپید است. با این حال، هر کدام به زیبایی دیگری احترام می‌گذارند و در کارهای خود به این تفاوت‌ها توجه دارند. شاعر نقش سپیداب را بر چهره یارش و نقش آب را بر سر خود ذکر می‌کند و این تاثیرات متقابل را نشان می‌دهد.