نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۹ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

خواجه بد گویدم معاذ‌الله

که به بد گفتنش سخن رانم

او به ده نوع قدْح من خواند

من به ده جنس مدح او خوانم

او بدی گوید و چنان داند

من نکو گویم و چنین دانم

آنچه گویم هزار چندان است

وآنچه گوید هزار چندانم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نقد و مدح یکدیگر می‌پردازد. او می‌گوید که هرچند شخصی به بدی او را می‌زند، او اما تمایل دارد که به خوبی و نیکی او اشاره کند. شاعر تأکید می‌کند که آنچه او درباره بدی می‌گوید، به مراتب بیشتر از آن چیزی است که او درباره خوبی‌اش می‌گوید و برعکس نیز صادق است. در واقع، این شعر به تقابل دیدگاه‌های مثبت و منفی اشاره دارد و به این موضوع می‌پردازد که هر کس ممکن است به شکل متفاوتی نسبت به دیگری قضاوت کند.