شمارهٔ ۲۶۴ خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
به خدائی که در خدائی او
هیچگونه ریا نمی‌بینم
که مرا بی‌لقای مجلس تو
زندگانی روا نمی‌بینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به خدایی اشاره می‌کند که در وجودش هیچ گونه ریا و فریبی نیست. او بیان می‌کند که بدون ارتباط و حضور در مجلس الهی، زندگی برایش معنا ندارد.