شمارهٔ ۳۵۴ خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
صبح کرم و وفا فرو شد
خاقانی ازین دو جنس کم جوی
پای طلب از کرم فرو بند
دست از صفت وفا فرو شوی
شو تعزیت کرم همی دار
رو مرثیهٔ وفا همی گوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مرور صبح و اهمیت دو ویژگی مهم یعنی "کرم" و "وفا" می‌پردازد. او از خاقانی به عنوان یک نمونه اشاره می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که از روی کرم طلبی نکرده و نسبت به ویژگی وفا نیز بی‌توجه نباشد. در انتها، او بر اهمیت یادآوری و گرامی‌داشت این دو ویژگی تأکید می‌کند.