شمارهٔ ۳۵۹ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انتقاد از ستایش افراد پست و دون می‌پردازد. شاعر از خاقان می‌خواهد که از مدح و ستایش این افراد دست بردارد و به جای آن، به نکات برجسته و ارزشمند توجه کند. او به طعنه می‌گوید که حتی صحبت از این سفله‌ها بی‌معناست و بهتر است که قول ندهد همچنان از آن‌ها یاد کند. به طور کلی، شعر بر لزوم پرهیز از لغوگویی و توجه به افراد با ارزش تأکید دارد.