نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵۸ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خاقانی است بلبل عنقا سخن ولی

عنقاست کبک هم صفت اوش چون نهی

خاقانیا زمانه تو را پند می‌دهد

پندار چه تلخ هست کم از نوش چون نهی

بر خازنان فکر مبارش ز راه گوش

چون مومِ خازنانْش پسِ گوش چون نهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف خاقانی، شاعری بزرگ و برجسته، می‌پردازد و به ویژگی‌های خاص او اشاره می‌کند. او را به بلبل و بهشتی تشبیه می‌کند و در عین حال از تلخی و دردهای زندگی سخن می‌گوید. همچنین به اهمیت اندیشه و تفکر اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه می‌توان از تجربه‌ها استفاده کرد، حتی اگر این تجربه‌ها تلخ باشند. در نهایت، با توجه به مضمون شعر، تأکید بر ارزش‌های فکری و ادبی وجود دارد.