نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

به خدائی که در ره عدلش

بندگان را هزار آفت‌هاست

که مرا بی‌لقای خدمت او

زندگانی کثیف و نازیباست

که به دل پیش خدمتم دایم

گرچه اندر میان مسافت‌هاست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به خدای عدل اشاره دارد که بندگان را با مشکلات و سختی‌ها مواجه می‌سازد. شاعر از زندگی نازیبا و ناپاک خود در دوری از خدمت به خدا شكایت می‌کند و بیان می‌کند که در دلش همیشه در خدمت اوست، حتی اگر از او دور باشد.