شمارهٔ ۴۸ خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
من آن خاقانی دریا ضمیرم
کز ابر خاطرش خورشید برق است
دبیری را توئی هم حرفتم لیک
شعارم صدق و آئین تو زرق است
اگرچه هر دو خون ریزند لیکن
هم از جلاد تا فصاد فرق است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر خود را به خاقانی، شاعر بزرگ، تشبیه می‌کند و بیان می‌کند که درونش مانند دریا است و احساساتش پر از نور و روشنایی است. او اشاره می‌کند که در زمینه ادب و شعر با دیگران مشابهت دارد، اما اصول و روش زندگی‌اش متفاوت است. هرچند که برخی افراد در زندگی ممکن است آسیب‌رسان باشند، اما او تفاوت‌هایی را بین نوع رفتارها و انگیزه‌های مختلف قائل می‌شود.