نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۳ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

چو خاک سیه را دهی آب روشن

به سالی گلی بردهد بوستانت

منم خاک تو گر دهی آب لطفم

دهم صد گل شکر در یک زمانت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به تأثیر محبت و لطف دارند. اگر به خاک سیاهی آب روشن بدهی، در یک سال گلی در باغت می‌روید. شاعری نیز می‌گوید اگر به من که شبیه همان خاک هستی، آب لطف و محبت بدهی، صد گل شکر در یک زمان به تو خواهم داد. به عبارتی، محبت و توجه می‌تواند نتایج شگفت‌انگیزی به همراه داشته باشد.