رباعی شمارهٔ ۱۰۷ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
معشوق ز لب آب حیات انگیزد
پس آتش تب چرا ازو نگریزد
آن را که ز لب دم مسیحا خیزد
آخر به چه زَهره تب در او آویزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و از تاثیر مثبت آن بر روح و جان می‌گوید. او سوال می‌کند که چگونه می‌توان با وجود شیرینی و حیاتبخشی معشوق، حس تب و درد در دل داشت. به عبارتی، معشوق مانند کلام مسیحا است و نباید هیچ نوع درد و رنجی در وجود او وجود داشته باشد.