نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۲ خاقانی

خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آب

بار همه خار و خس کشیدیم چو آب

آخر به وطن نیارمیدیم چو آب

رفتیم و ز پس باز ندیدیم چو آب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف سفر و تلاش‌های بی‌پایان شاعر می‌پردازد. او با تشبیه خود به آب، به دشواری‌های مسیر و بار سنگینی که باید تحمل می‌کرده اشاره دارد. در نهایت به ناکامی در بازگشت به وطن و ناامیدی از تجربه‌ای که داشته، اشاره می‌کند.