رباعی شمارهٔ ۱۲ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آب
بار همه خار و خس کشیدیم چو آب
آخر به وطن نیارمیدیم چو آب
رفتیم و ز پس باز ندیدیم چو آب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف سفر و تلاشهای بیپایان شاعر میپردازد. او با تشبیه خود به آب، به دشواریهای مسیر و بار سنگینی که باید تحمل میکرده اشاره دارد. در نهایت به ناکامی در بازگشت به وطن و ناامیدی از تجربهای که داشته، اشاره میکند.