رباعی شمارهٔ ۱۲۳ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دریاب که دل برفت و تن هم بنماند
وان سایه که بد نشان من هم بنماند
من در غم تو نماندم این خود سخن است
کاینجا که منم جای سخن هم بنماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها به احساس فقدان و جدایی اشاره دارند. شاعر از زوال و بی‌دلی سخن می‌گوید و می‌نویسد که قلبش از دست رفته و جسمش نیز باقی نمانده است. او به غم عشق و عدم ماندگاری حرف می‌زند و بیان می‌کند که در این حالتی که او در آن است، حتی امکان گفت‌وگو و سخن گفتن هم وجود ندارد. به‌طور خلاصه، این اشعار نشانگر عمق اندوه و بی‌معنایی در فقدان محبوب است.