رباعی شمارهٔ ۱۲۴ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن تن که حساب وصل می‌راند نماند
و آن جان که کتاب صبر می‌خواند نماند
گر بوی بری که غم ز دل رفت، نرفت
ور وهم کنی که جان به جا ماند، نماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این چهار بیت به این موضوع اشاره دارد که هیچ چیز در این دنیا پایدار نیست. آن کسی که در پی برقراری ارتباط است، نمی‌ماند و آن کسی که صبر را می‌آموزد نیز نمی‌ماند. حتی اگر کسی احساس کند که غم از دلش رفته، یا در توهم باشد که جانش باقی است، در واقع هیچ چیز در این جهان دائمی نیست.