نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۵۷ خاقانی

خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون زاغ سر زلف تو پرواز کند

در باغ رخت به کبر پر باز کند

در باغ تو زان زاغ پرانداز کند

تا بر گل تو بغلطد و ناز کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به زیبایی و جذابیت فرد مورد نظر دارد. زاغی که به سر زلف او پرواز می‌کند، نمادی از زیبایی و توجه به آن شخص است. زاغ در باغ او پرواز کرده و به گل‌هایش نزدیک می‌شود و با ناز و افسونگری در کنار آنها به آرامی می‌چرخد. این تصاویر نشان‌دهنده تأثیر عمیق زیبایی او بر دیگران است.