رباعی شمارهٔ ۱۶۱ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن شب که دلم نزد تو مهمان باشد
جانم همه در روضهٔ رضوان باشد
جانم بر توست لیک فرمان باشد
کامشب تن من نیز برِ جان باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساساتی عمیق و عاشقانه را نسبت به معشوق خود بیان می‌کند. او می‌گوید که شب‌هایی که به یاد محبوبش می‌افتد، جانش در بهشت رضوان خواهد بود و هرچند جانش به محبوبش تعلق دارد، اما می‌خواهد که به فرمان او باشد. همچنین اشاره می‌کند که حتی تن او نیز در آن شب تحت تأثیر عشق و جان اوست.