رباعی شمارهٔ ۱۷۸ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای چشم تو فتنهٔ فلک را قلوز
هجران تو شیر شرزه را گیرد بز
ای زلف تو بر کلاه خوبی قندز
با غارت تو عفی الله از غارت غز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق می‌پردازند. شاعر از چشم‌ها و زلف‌های معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که چشمان او می‌تواند حتی فتنه‌های جهان را به هم بزند. همچنین، زلف‌های او به مانند قند بر سر خوبی قرار دارد و به نظر می‌رسد که وجود او باعث انحراف و بدی‌ها می‌شود. شاعر به زیبایی معشوق و تاثیر او بر دیگران اشاره می‌کند.