نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۹۳ خاقانی

خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع

وز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع

من در هوس آن رخ همچون گل و شمع

گردیده چو سرد و گرم همچون گل و شمع

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها از زیبایی و جذبه چهره معشوقش سخن می‌گوید و به احساس شرم و حسادت گل و شمع اشاره می‌کند که از زیبایی او دچار غم و اندوه شده‌اند. او نیز در آرزوی آن چهره زیباست و حالتی مشابه گل و شمع پیدا کرده است، که در تغییرات دما و احساسات دائماً تغییر می‌کند.