رباعی شمارهٔ ۲۰۵ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بنمود بهار تازه رخسار ای دل
بر باد نهاده باده پیش آر ای دل
اکنون که گشاد چهره گلزار ای دل
ما و می گلرنگ و لب یار ای دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی بهار و تازه شدن طبیعت اشاره می‌کند. او از دل می‌خواهد که باده را به یاد بیاورد و حال که گل‌ها شکوفا شده‌اند، لحظاتی شاداب و دلنشین را با معشوق و شرابی خوش رنگ سپری کند.