رباعی شمارهٔ ۲۱۳ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینم
لاله همه زآن رخ چو وردت چینم
در بوسه لبت گزیده‌ام دردت کرد
درمان دلم تویی که دردت چینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که با نوشیدن لب‌های معشوق، چهره‌اش همچون گل لاله زیبا و دلنشین شده است. همچنین به تأثیر بوسه‌های معشوق بر دل خود اشاره می‌کند و درمان دردهایش را در وجود او می‌بیند. در کل، احساس عشق و زیبایی در این اشعار مشهود است.