رباعی شمارهٔ ۲۱۹ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اکنون که شب آمد برود جانانم
گر خورشید است عادتش می‌دانم
دل چنگ همی زند به هر دم در من
کو را بگذاری تو برآید جانم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به احساس تنهایی و اشتیاق به محبوبش اشاره می‌کند. او در شب که محبوبش دور است، دلش به شدت تنگ می‌شود و شوق دیدار او را دارد. شاعر با طعنه به خورشید، به شمایل محبوبش اشاره می‌کند و می‌خواهد که هرچه زودتر دوباره او را ببیند.