رباعی شمارهٔ ۲۲۴ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آزار کنی و جور فرمائی هم
رحمت نکنی و روی ننمائی هم
بوسه چه طلب کنم چه پیش آری عذر
دانم که نبخشی و نبخشائی هم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به نوعی احساس ناامیدی و غم و اندوه اشاره دارد. او از طرف مقابل خود می‌گوید که هرچه آزار ببیند یا از او محبت نبیند، باز هم بوسه‌ای از او طلب نخواهد کرد، چون می‌داند که هیچ عذری برای این موضوع ندارد و در واقع تنها از طرف مقابل انتظار رحمت و بخشش ندارد. شعر بیانگر حسرت و عدم reciprocation در عشق است.