رباعی شمارهٔ ۲۲۸ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، توصیف زیبایی از یک دختر با پوست سیاه و چهره جذابش ارائه می‌شود. صورت او مانند ماه کامل است و بر روی آب، خطی آتشین نمایان است که به دور چهره‌اش می‌پیچد. این خط شبیه رنگ سرخی است که در غروب آفتاب در افق دیده می‌شود.