رباعی شمارهٔ ۲۴۵ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روز از پی هجر تو بفرسود دلم
شب در پی روز وصل نغنود دلم
بس روز که چون روز روان بود دلم
تا با تو شب شبی بیاسود دلم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت‌ها از احساسات خود نسبت به معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که در روزهای جدایی از معشوق، دلش پریشان و خسته است و تنها در شب، زمانی که به وصال می‌رسد، آرامش می‌یابد. به عبارتی، روزها سختی و مشقت را به همراه دارند، اما شب‌ها با وجود معشوق، دل او آرام می‌گیرد.